စာရေးဆရာ တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ အရာရာကို မျှတစွာဖြင့် သုံးသပ်တတ်ပါ၏။ တချို့ဖြစ်ရပ်တွေကျတော့လည်း စေတနာအမှားတွေ ဖြစ်သွားတတ်ပြန်သည်ပဲ မဟုတ်ပါလား။

01 September 2026

တစ်သက်လုံး မော့ကြည့်လာခဲ့ရတဲ့ မိန်းမကိုပါ ခပ်ထည်ထည်လေး ဆက်ဆံချင်လာတဲ့အခါကျတော့ ခုမနက်ကလိုမျိုး မကြာမကြာ ကတောက်ကဆလေးတွေ ဖြစ်ဖြစ်လာတတ်တယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်တဲ့အခါကျရင်လည်း ပင်ကိုကြွားချင် ဝါချင်တဲ့ ဘဝင်စိတ်ကလေးပါ နှောပြီး မဆီမဆိုင် ကိုဝမ်းကို ခုလို တဖျစ်ဖျစ် ပြောလာတတ်တော့တယ်။

01 September 2026

လူ့ဘဝတွင် နောက်ထပ်နေရလှ အလွန်ဆုံး ၁ဝ နှစ်ပေါ့ ၁၅ နှစ်ပေါ့ ဘဝကို ခုံမင်တွယ်တာနေစရာ သိပ်မလိုဟု ကျွန်တော် ထင်သည် သိပ်အစိုးရိမ်ကြီး နေစရာမလို ဘဝသည် အချိန်မရွေး ပြီးဆုံးသွားနိုင်သည် ထိုင်နေရင်း အိပ်နေရင်း သွားနေရင်း စားနေရင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားနိုင်သည် သေခြင်းတရားက မထင်မှတ်ဘဲ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်

01 September 2026

ဝတ္ထုစာပေ ရေးသားသူများသည် ယနေ့ခေတ်၏ အရှိန်အဟုန် မြင့်မားမှုဒဏ်ကို ခံစားကြရသည် သူတို့သည် ခံစားနိုင်သော ဝါကျများ တည်ဆောက်၍ မရတော့သူတို့၏ ဝါကျများ၌လည်း လူ့ဘဝ၏ အစီအစဉ်မကျမှုများ ထင်ဟပ်လာသည်

01 September 2026

ဖေဖေပိုင်တဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါလှတဲ့ ဒီခြံနဲ့ အိမ်ကြီးထဲကနေ ကျွန်တော် မေမေနဲ့အတူတူ ထွက်ခွာသွားရတော့မယ့် အဖြစ်ဟာ ဘယ်လောက်များ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလိုက်သလဲ။

01 September 2026