ကျွန်တော်၏ ခေါ်သံကြောင့် အိပ်မက်မှ ရုတ်တရက်လန့်နိုးလာသူလို အဖေက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။ အဖေ့ပါးပြင်ပေါ်တွင်လည်း မျက်ရည်တွေနှင့်ပါပဲလား။
01 April 2026
ကျွန်မနှင့် ကျွန်မရဲ့ ရင်သွေးကလေးတွေကို ဘာကြောင့်များ အဲဒီလောက် ရက်စက်စွာ ခွဲပစ်ရတာပါလိမ့်။ ကျွန်မနှလုံးသားတွေ တစ်စစီ ပဲ့ကြွေကုန်ပါပြီ။
01 April 2026
ကဗျာတွေရေးနေသူကြီး ပခုံးနဲ့ ထမ်းယူလာတဲ့ သူကိုယ်တိုင်ထုတ်ဒဿနပါ။ သူကတော့ ဒဿနတွေကို အိမ်ထဲတွင် လုပ်တာများပါသည်။ ဘယ်ပညာရှိဆီမှ ဒဿနတွေ ဘာတွေ သူသွားမအပ်ဘူး။
01 April 2026
ဘယ်သူက လှုံ့ဆော်လိုက်သလဲ မသိဘူး။ ဝင်းထွန်း ကြောင်တစ်ကောင်လို ဖျတ်ခနဲ အမှောင်ရိပ်က ပြေးထွက်ပြီး ဝင်းတံခါးရှေ့ ရောက်သွားတယ်။
01 March 2026
ကျုပ်တို့ ရွာသစ်ရွာက ဒီနယ်တစ်ဝိုက်မှာ ကျီးကန်းမျိုးတွေလို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ရွာပါ ရွာသားတစ်ယောက် အထိခံရရင် တစ်ရွာလုံး ယောကျ်ားသားတွေမက မိန်းမသားတွေပါ ဝိုင်းပြီး အုံလာတတ်ကြတယ်
01 March 2026
တကယ်တော့ အဘိုးခမျာ မိမိအသက်ကို သညာထဲ မမှတ်မိစေအောင် ထားရခြင်းမှာ ထမင်းတစ်လုပ် အတွက်ကြောင့်ပင်တည်း နုပျိုခြင်းဟူသော အဆင်တန်ဆာအတွက် မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းဝခြင်းဟူသော ဘဝရပ်တည်ရေးအတွက် အဘိုးအသက်ကို မေ့ထားခဲ့တာ ကြာခဲ့ပြီပဲလေ
01 March 2026